Абраз "Маці Божая Сапежская" ("Мадона Сапегаў")

Іканапіс, прасочваецца некалькі іканаграфічных традыцый. Марыя трактуецца як Дзева з рассыпанымі па плячах валасамі; яна стаіць на серпавідным месяцы ў прамяністым арэоле з дзіцем на левай руцэ. Такая іканаграфія вядома ў Заходняй Еўропе з XI ст., асабліва была распаўсюджана ў Германіі. Ружовы вяночак на галаве Дзевы Марыі звязвае гэты вобраз з іканаграфіяй абраза "Маці Божая Ружанцовая", вельмі пашыранай у XV-XVII стст. на Захадзе. Але ні для адной з гэтых заходніх іканаграфій не характэрна такая выява Хрыста. Ён апрануты ў хітон, сядзіць на руцэ стаячай Марыі, трымае на каленях адкрытае Евангелле і бласлаўляе правай рукой. Такая выява характэрна для візантыйскай традыцыіі звязвае Сапежскі абраз з іканаграфіяй "Маці БОжай Адзігітрыя", дзе Ісус трактуецца як Усядзержца і Настаўнік. На працягу стагоддзяў іканаграфія абраза некалькі разоў мянялася, паколькі ён "мігрыраваў" з праваслаўных храмаў ва ўніяцкіх, а пазней і ў каталіцкія. У 1734 г. яго рэстаўраваў мастак Ян Антон Кандратовіч, у 1933-1935 гг. - Ян Руткоўскі. Некалькі разоў на абразе змянялася сярэбрана-пазалочаная шата. Ад XVI ст. некранутым застаўся толькі тэмперны жывапіс твару і шыі.

Абраз з такой жа назвай, які паходзіць з Нясвіжскага рэгіёна і датаваны XVIII ст., захоўваецца ў Музеі старажытнабеларускай культуры НАН Беларусі. Інфармацыя паводле матэрыялаў з выдання “Выяўленне, сумеснае выкарыстанне і вяртанне архіўных, бібліятэчных і музейных каштоўнасцей, якія знаходзяцца за межамі Рэспублікі Беларусь “ – Мінск: Беларускі фонд культуры, 1999. с.22